A.Hak: waterstof als vergunningsoplossing bij boringen
A.Hak legt al decennia pijpleidingen aan, van oorsprong voor de aardgasinfrastructuur van Nederland. Het bedrijf is ontstaan uit de onderneming van oprichter Arie Hak, dat vandaag de dag bestaat uit het Kraanverhuurbedrijf en de ondergrondse aannemer A.Hak. Het bedrijf volgt daarbij vooral de opdrachtgever. "Wij bedenken zelf niet wat er aangelegd wordt en waarmee", zegt manager marketing en communicatie Eveline Dijkers. "Als Gasunie besluit dat een voormalige gasleiding een waterstofleiding wordt, dan zijn wij als aannemer aan zet."
Die rol dwingt het bedrijf ook om zijn eigen materieel te verduurzamen. Dieselgeneratoren op de bouwplaats maken steeds vaker plaats voor waterstofaggregaten. In januari 2024 voerde A.Hak in Bergen op Zoom de eerste boring voor een pijpleiding uit op waterstof. De aanleiding was praktisch: voor een boring in een Natura 2000-gebied kon geen vergunning voor een dieselaggregaat worden verkregen. Met een waterstofaggregaat, geleverd door Genpower, kon het werk toch doorgaan. Sindsdien heeft A.Hak de methode vaker toegepast. Binnenkort volgt een project in Zeeland.
Vanzelfsprekend is de keuze voor waterstof nog niet, zegt Dijkers. Het aggregaat moet op enige afstand van de boorlocatie staan, vanwege de extra veiligheidsmaatregelen die voor het gebruik van waterstof gelden. Dat vraagt om ruimte tijdens de uitvoering van een project. In een stedelijke omgeving is die ruimte niet altijd beschikbaar.
“We zijn enthousiast over het boren met waterstof als energiebron, want je hebt geen emissies en geen geluidshinder. Maar de beschikbaarheid van groene waterstof en de hoge kosten zijn nog een drempel”, aldus Dijkers. A.Hak zet waterstof daarom alleen in als de opdrachtgever erom vraagt. “Er zijn veel urgente projecten, die vanwege stikstof niet door kunnen gaan. Dat rechtvaardigt de inzet van groene waterstof, ook al is dat duurder. Het alternatief is namelijk dat het project niet doorgaat.”
De opdrachtgevers van A.Hak voelen de druk van de politiek om te verduurzamen. Dijkers wijst erop dat het aanbod en de capaciteit van duurzaam materieel vooralsnog beperkt is. “Het materieel moet er wel zijn, net als het personeel dat het kan bedienen.” Politiek Den Haag zou volgens haar duidelijkheid moeten geven over hoe snel de duurzaamheidseisen in aanbestedingsprocedures worden opgeschroefd. Dan kan de sector de komende jaren de capaciteit gericht uitbreiden.
